បទវិភាគនយោបាយ! នាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃទី៣២ Anutin Charnvirakul និងវិបត្តិកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតរបស់ថៃលើឆាកអន្តរជាតិ

បទវិភាគនយោបាយ! នាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃទី៣២ Anutin Charnvirakul និងវិបត្តិកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតរបស់ថៃលើឆាកអន្តរជាតិ

ដោយ៖លោកតា

នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រទំនើបរបស់ប្រទេសថៃ កេរ្តិ៍ឈ្មោះជាតិមិនមែនត្រូវបានកសាងឡើងដោយកម្លាំងយោធា ឬអំណាចនយោបាយតែមួយមុខនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវបានកសាងឡើងដោយភាពឆ្លាតវៃផ្នែកការទូត ការរក្សាតុល្យភាពក្នុងទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ និងការចៀសវាងជម្លោះជាមួយប្រទេសជិតខាង។ អស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍ ថៃត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាប្រទេសដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងវិបត្តិ និងការពារផលប្រយោជន៍ជាតិដោយមិនធ្វើឱ្យខូចខាតដល់កិត្យានុភាពរបស់ខ្លួននៅលើឆាកអន្តរជាតិ។ ប៉ុន្តែក្រោមការដឹកនាំរបស់ Anutin Charnvirakul ប្រទេសថៃបានប្រឈមមុខនឹងការរិះគន់យ៉ាងខ្លាំងពីសំណាក់អ្នកវិភាគនយោបាយ និងអ្នកសង្កេតការណ៍អន្តរជាតិជាច្រើន ដែលយល់ថា គោលនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាលបច្ចុប្បន្នកំពុងធ្វើឱ្យថៃបាត់បង់ទាំងទំនុកចិត្ត ទាំងកិត្យានុភាព និងទាំងឥទ្ធិពលដែលខ្លួនបានកសាងអស់ជាច្រើនជំនាន់។

បញ្ហានេះមិនមែនកើតឡើងដោយសារតែជម្លោះព្រំដែនជាមួយកម្ពុជាតែមួយមុខនោះទេ បញ្ហាស្នូលស្ថិតនៅលើរបៀបដែលរដ្ឋាភិបាលអានុទិនបានជ្រើសរើសដោះស្រាយវិបត្តិនោះ។ ក្នុងពេលដែលពិភពលោកកំពុងផ្តល់តម្លៃកាន់តែខ្ពស់ទៅលើច្បាប់អន្តរជាតិ ការចរចា និងយន្តការពហុភាគី រដ្ឋាភិបាលថៃបែរជាបង្ហាញភាពរឹងប៉ឹង និងប្រើវោហាសាស្ត្រជាតិនិយមជាញឹកញាប់។ សម្រាប់អ្នកគាំទ្រ នេះគឺជាការការពារ
ផលប្រយោជន៍ជាតិ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នករិះគន់ វាគឺជាការយកជម្លោះអន្តរជាតិមកប្រើប្រាស់ដើម្បីបង្កើនប្រជាប្រិយភាពនយោបាយក្នុងស្រុក។

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយតែងពន្យល់ថា នៅពេលមេដឹកនាំប្រឈមនឹងសម្ពាធផ្ទៃក្នុង ពួកគេមានទំនោរប្រើអារម្មណ៍ជាតិនិយមដើម្បីបង្រួបបង្រួមសាធារណមតិ។ ជម្លោះជាមួយប្រទេសជិតខាង ការលើកឡើងពីបញ្ហាអធិបតេយ្យភាព និងការបង្ហាញរូបភាពនៃការការពារជាតិ ជាឧបករណ៍នយោបាយដែលអាចបង្កើនការគាំទ្របានក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ប៉ុន្តែប្រវត្តិសាស្ត្រពិភពលោកក៏បានបង្ហាញដែរថា មេដឹកនាំដែលជ្រើសរើសផ្លូវនេះ តែងបង់ថ្លៃខ្ពស់នៅពេលក្រោយ ព្រោះការឈ្នះសំឡេងឆ្នោតមិនស្មើនឹងការឈ្នះការគោរពពីពិភពលោកនោះទេ។

នៅក្នុងសម័យព័ត៌មានឌីជីថល សង្គ្រាមមិនកើតឡើងតែនៅលើសមរភូមិតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែកើតឡើងនៅក្នុងសមរភូមិព័ត៌មានផងដែរ។ រូបភាព និងព័ត៌មានដែលផ្សព្វផ្សាយទៅកាន់ពិភពលោក អាចបង្កើតការយល់ឃើញដែលមានឥទ្ធិពលខ្លាំងជាងគ្រាប់កាំភ្លើង។ ដូច្នេះ បញ្ហាសំខាន់មិនមែនថា អ្នកណាមានកម្លាំងយោធាខ្លាំងជាងនោះទេ ប៉ុន្តែអ្នកណាអាចបញ្ចុះបញ្ចូលសហគមន៍អន្តរជាតិថា ខ្លួនកំពុងប្រព្រឹត្តស្របតាមគោលការណ៍ច្បាប់អន្តរជាតិ និងសន្តិភាព។ នៅក្នុងការប្រកួតប្រជែងផ្នែករូបភាពនេះ ការយល់ឃើញរបស់ពិភពលោកបានក្លាយជាកត្តាកំណត់កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ប្រទេសនីមួយៗ។

បញ្ហាមួយដែលបានធ្វើឱ្យមានការរិះគន់យ៉ាងខ្លាំង គឺការសម្រេចលុបចោល MoU 44 ដោយឯកតោភាគី។ សម្រាប់អ្នកជំនាញផ្នែកការទូត MoU 44 មិនមែនជាឯកសារបច្ចេកទេសធម្មតាឡើយ ប៉ុន្តែជាយន្តការសម្រាប់គ្រប់គ្រងវិវាទ និងកសាងទំនុកចិត្តរវាងប្រទេសទាំងពីរ។ នៅក្នុងទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ ទំនុកចិត្តគឺជារូបិយវត្ថុដ៏មានតម្លៃបំផុត។ ប្រទេសណាដែលត្រូវបានគេមើលឃើញថាអាចដកខ្លួនចេញពីកិច្ចព្រមព្រៀងបានគ្រប់ពេល នឹងជួបការលំបាកក្នុងការកសាងទំនុកចិត្តជាមួយដៃគូអន្តរជាតិនាពេលអនាគត។ ដូច្នេះ សម្រាប់អ្នកវិភាគជាច្រើន ការលុប MoU 44 គឺជាសញ្ញានៃការបរាជ័យផ្នែកការទូត មិនមែនជាជ័យជម្នះនោះទេ។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ថៃក៏កំពុងប្រឈមមុខនឹងហានិភ័យនៃការបាត់បង់អំណាចទន់ (Soft Power) ដែលជាទ្រព្យសម្បត្តិសំខាន់បំផុតរបស់ខ្លួន។ អស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ ថៃបានកសាងរូបភាពជាប្រទេសនៃស្នាមញញឹម ជាមជ្ឈមណ្ឌលទេសចរណ៍ វប្បធម៌ សេវាកម្ម និងសុខាភិបាលនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ រូបភាពនេះបានផ្តល់ឱ្យថៃនូវឥទ្ធិពល និងអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងច្រើន។ ប៉ុន្តែ Soft Power គឺជាអ្វីដែលងាយបាត់បង់បំផុត វាអាចត្រូវបានកសាងក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍ ប៉ុន្តែអាចរងការខូចខាតក្នុងរយៈពេលខ្លី ប្រសិនបើពិភពលោកចាប់ផ្តើមភ្ជាប់ឈ្មោះប្រទេសនោះជាមួយជម្លោះ ភាពតានតឹង និងវិបត្តិនយោបាយ។

អ្វីដែលគួរឱ្យព្រួយបារម្ភបំផុតសម្រាប់ក្រុមអភិជននយោបាយ និងស្ថាប័នអំណាចប្រពៃណីរបស់ថៃ មិនមែនជាលទ្ធផលនៃជម្លោះណាមួយជាក់លាក់នោះទេ ប៉ុន្តែគឺការខូចខាតកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ប្រទេសថៃនៅលើឆាកអន្តរជាតិ។ កេរ្តិ៍ឈ្មោះនេះត្រូវបានកសាងឡើងអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍ តាមរយៈការទូតដ៏ប្រុងប្រយ័ត្ន ការបង្កើតទំនុកចិត្តជាមួយដៃគូអន្តរជាតិ ការរក្សាតុល្យភាពក្នុងអាស៊ាន និងការអភិវឌ្ឍអំណាចទន់ដែលធ្វើឱ្យថៃក្លាយជាប្រទេសមានឥទ្ធិពលមួយនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ នៅពេលដែលកេរ្តិ៍ឈ្មោះនេះត្រូវបានធ្វើឱ្យរងការខូចខាត មិនមែនតែរដ្ឋាភិបាលមួយអាណត្តិប៉ុណ្ណោះដែលរងផលប៉ះពាល់ទេ ប៉ុន្តែជាផលប្រយោជន៍យុទ្ធសាស្ត្ររយៈពេលវែងរបស់រដ្ឋថៃទាំងមូល និងរបស់ក្រុមអភិជនដែលបានកសាងអំណាច និងឥទ្ធិពលរបស់ប្រទេសនេះអស់ជាច្រើនជំនាន់។

ប្រវត្តិសាស្ត្រនយោបាយថៃបានបង្ហាញជាញឹកញាប់ថា មេដឹកនាំណាដែលអាចរក្សាស្ថិរភាព សេដ្ឋកិច្ច និងទំនុកចិត្តអន្តរជាតិ នឹងទទួលបានការគាំទ្រពីស្ថាប័នអំណាចនានា ផ្ទុយទៅវិញ មេដឹកនាំណាដែលធ្វើឱ្យប្រទេសជួបវិបត្តិការទូត ឬបាត់បង់ភាពជឿជាក់ពីសហគមន៍អន្តរជាតិ តែងប្រឈមមុខនឹងការធ្លាក់ចុះនៃឥទ្ធិពលនយោបាយ និងការបាត់បង់ការគាំទ្រពីមជ្ឈដ្ឋានអំណាចនៅទីបញ្ចប់។ មេរៀននេះបានកើតឡើងម្តងហើយម្តងទៀតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនយោបាយថៃ ដែលអំណាចរបស់មេដឹកនាំមិនត្រូវបានកំណត់ត្រឹមតែតាមរយៈប្រជាប្រិយភាពក្នុងស្រុកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវបានវាស់វែងតាមសមត្ថភាពក្នុងការការពារផលប្រយោជន៍ជាតិ និងរក្សាកិត្យានុភាពរបស់ប្រទេសនៅលើឆាកអន្តរជាតិផងដែរ។

ហេតុដូច្នេះ ប្រសិនបើរដ្ឋាភិបាលរបស់ Anutin Charnvirakul មិនអាចស្ដារទំនុកចិត្ត និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ថៃឡើងវិញបានទេ នោះបញ្ហានឹងមិនត្រឹមតែជាវិបត្តិរបស់រដ្ឋាភិបាលមួយអាណត្តិប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែអាចក្លាយជាវិបត្តិនៃភាពស្របច្បាប់នយោបាយរបស់មេដឹកនាំផ្ទាល់។ ការបាត់បង់ប្រជាប្រិយភាពអាចស្ដារឡើងវិញបាន ប៉ុន្តែការបាត់បង់ទំនុកចិត្តពីស្ថាប័នអំណាច និងពីសហគមន៍អន្តរជាតិ គឺជារឿងដែលពិបាកស្ដារឡើងវិញបំផុត។ អនាគតនយោបាយរបស់លោកនឹងពឹងផ្អែកលើសមត្ថភាពក្នុងការបញ្ចប់វិបត្តិនេះដោយការទូត និងការស្ដាររូបភាពរបស់ថៃឡើងវិញ។

នៅទីបំផុត ប្រវត្តិសាស្ត្រអាចនឹងមិនវាស់វែង Anutin Charnvirakul តាមចំនួនសំឡេងឆ្នោតដែលលោកទទួលបាន ឬរយៈពេលដែលលោកកាន់អំណាចនោះទេ។ ប្រវត្តិសាស្ត្រនឹងវាស់វែងលោកតាមរយៈសំណួរមួយដ៏សាមញ្ញ ប៉ុន្តែមានទម្ងន់ខ្លាំងបំផុត៖
តើក្នុងអំឡុងពេលដែលលោកដឹកនាំប្រទេស ថៃទទួលបានការគោរពកាន់តែច្រើនពីពិភពលោក ឬបាត់បង់កិត្យានុភាពដែលបានកសាងអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍?

ព្រោះនៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី២១ អំណាចពិតរបស់ប្រទេសមួយមិនស្ថិតនៅលើចំនួនរថក្រោះ យន្តហោះចម្បាំង ឬសមត្ថភាពយោធាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅលើទំនុកចិត្ត ការគោរព និងភាពស្របច្បាប់ដែលខ្លួនទទួលបានពីសហគមន៍អន្តរជាតិ។ ប្រសិនបើបាត់បង់អ្វីទាំងនេះ ការឈ្នះនយោបាយក្នុងស្រុកនៅថ្ងៃនេះ អាចក្លាយជាការបរាជ័យជាយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ប្រទេសជាតិនៅថ្ងៃស្អែក៕