ការឆ្លើយតបរបស់ក្រុមការងារសាធារណមតិកម្ពុជា (Cambodia PR Team) ទាក់ទងនឹងសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់ប្រធានព្រឹទ្ធសភាថៃ ថ្ងៃទី៣១ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦

ការឆ្លើយតបរបស់ក្រុមការងារសាធារណមតិកម្ពុជា (Cambodia PR Team) ទាក់ទងនឹងសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់ប្រធានព្រឹទ្ធសភាថៃ
ថ្ងៃទី៣១ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦

សំណួរទី១៖ តើថៃអាចយកបទឈប់បាញ់មកធ្វើជាមូលដ្ឋាន ដើម្បីបង្កើតសិទ្ធិថ្មីលើទឹកដី ឬទទួលស្គាល់ការគ្រប់គ្រងខុសច្បាប់ដោយយោធាលើតំបន់ដែលមានជម្លោះបានដែរឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនអាចទេ។ បទឈប់បាញ់ធ្វើឡើងក្នុងគោលបំណងផ្អាកការបាញ់គ្នាដោយអាវុធ តែមិនមែនជាការកំណត់ថា អ្នកណាឈរជើងនៅកន្លែងណា ព្រំដែននៅកន្លែងនោះទេ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជានៅក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងបទឈប់បាញ់ដដែល (ត្រង់ចំណុច៣) មានចែងច្បាស់ថា កិច្ចព្រមព្រៀងនេះមិនប៉ះពាល់​ដល់ខ្សែព្រំដែនអន្តរជាតិរវាងប្រទេសទាំងពីរឡើយ ហើយ​ភាគីទាំងពីរក៏បានឯកភាពគ្នា​ប្រគល់ភារកិច្ចឱ្យគណៈកម្មការខណ្ឌសីមាព្រំដែនគោក (JBC) ដើម្បីវាស់វែងព្រំដែនបន្ត។ នេះជាចំណុចសំខាន់ដែលត្រូវអនុវត្ត។ ដូច្នេះ ថៃមិនអាចយកតែចំណុចមួយមកធ្វើជាមូលដ្ឋាន ដើម្បីបង្កើតសិទ្ធិថ្មីលើទឹកដី ឬធ្វើឱ្យការកាន់កាប់ដោយខុសច្បាប់ក្លាយជាស្របច្បាប់ដោយមិនមើលចំណុចផ្សេងទៀតបានឡើយ។ បញ្ហាអធិបតេយ្យនិងព្រំដែន ត្រូវដោះស្រាយតាមសន្ធិសញ្ញា កិច្ចព្រមព្រៀង ច្បាប់អន្តរជាតិ និងយន្តការដោះស្រាយដោយសន្តិវិធី។

សំណួរទី ២៖ តើកម្ពុជាពិតជាមានបំណងធ្វើឱ្យជម្លោះព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ ក្លាយជាជម្លោះអន្តរជាតិ ដូចដែលថៃចោទប្រកាន់មែនដែរឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនមែនទេ។ កម្ពុជាមិនមានបំណងធ្វើឱ្យជម្លោះទ្វេភាគីក្លាយជាបញ្ហាអន្តរជាតិឡើយ។ ការប្រើប្រាស់យន្តការតំបន់ និងអន្តរជាតិប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ គឺជាមធ្យោបាយដើម្បីជួយកាត់បន្ថយភាពតានតឹង បង្កើនភាពច្បាស់លាស់ និងស្វែងរកដំណោះស្រាយដោយសន្តិវិធី និងស្របតាមច្បាប់។
ដូច្នេះ ប្រសិនបើថៃមិនចង់ឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់ពីសហគមន៍អន្តរជាតិ ការដោះស្រាយគួរចាប់ផ្តើមពីការស្តារការគោរពអធិបតេយ្យ និងបូរណភាពទឹកដីរបស់កម្ពុជា និងដោះស្រាយបញ្ហាដែលនៅសេសសល់ដោយសន្តិវិធីតាមយន្តការដែលមានស្រាប់ ជាពិសេសការអនុវត្តចំណុចទី៣​នៃសេចក្តីប្រកាសរួមចុះថ្ងៃទី ២៧ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ២០២៥ ឱ្យបានឆាប់បំផុត ដូចដែលភាគីកម្ពុជាបានស្នើជាញឹកញាប់។

សំណួរទី៣៖ តើកម្ពុជាមានជំហរយ៉ាងដូចម្តេច ចំពោះការអះអាងរបស់ភាគីថៃដែលថា កម្ពុជាជាអ្នកបាញ់មុន និងថាសកម្មភាពរបស់ថៃស្ថិតក្នុងក្របខ័ណ្ឌសិទ្ធិស្វ័យការពារ?

ចម្លើយ៖ នេះគឺជាការអះអាងជាឯកតោភាគីរបស់ភាគីថៃតែប៉ុណ្ណោះ តែវាមិនមែនជាការពិតទេ ហើយក៏មិនសមទំនងនោះដែរ។ ដោយគ្រាន់តែពិនិត្យសាវតារឿងតែបន្តិច គេអាចយល់បានហើយថា តើអ្នកណាបង្កហេតុមុន។ កម្ពុជាជាប្រទេសតូច និងជាប្រទេសរងគ្រោះដោយការរំលោភបំពានដែលគ្រប់គ្នាបានឃើញយ៉ាងច្បាស់ដោយមិនអាចកាឡៃបានឡើយ។ ក្នុងនាមជាប្រទេសរងគ្រោះ កម្ពុជាតែងតែបើកចំហចំពោះការចូលរួមសង្កេតការណ៍ដើម្បីស្វែងរកការពិត តែភាគីថៃទេដែលតែងតែមិនសហការណ៍ ហើយ​តែងតែចោទកម្ពុជាទាំងបំពាន។ ការកំណត់ថា ភាគីណាជាអ្នកចាប់ផ្តើមប្រើកម្លាំងមុន និងថាសកម្មភាពណាមួយស្ថិតក្នុងក្របខ័ណ្ឌសិទ្ធិស្វ័យការពារឬអត់ គួរតែផ្អែកលើអង្គហេតុ និងភស្តុតាងដែលអាចផ្ទៀងផ្ទាត់បាន មិនមែនផ្អែកលើការអះអាងរបស់ភាគីណាមួយតែម្ខាងនោះទេ។

សំណួរទី៤៖ តើកម្ពុជាយល់យ៉ាងដូចម្តេច ចំពោះការយកហេតុផលសន្តិសុខ និងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងឧក្រិដ្ឋកម្មឆ្លងដែនរបស់ថៃ មកភ្ជាប់ជាមួយសកម្មភាពយោធា និងការផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាពនៅតាមព្រំដែន?

ចម្លើយ៖ កម្ពុជាយល់ថា ការប្រយុទ្ធប្រឆាំងឧក្រិដ្ឋកម្មឆ្លងដែនគឺជារឿងចាំបាច់ និងត្រូវការកិច្ចសហការគ្នារវាងប្រទេសនិងប្រទេស។ គេមិនអាចយកហេតុផលនៃការប្រយុទ្ធប្រឆាំង​ឧក្រិដ្ឋកម្មឆ្លងដែន មកធ្វើជាមូលហេតុសម្រាប់ប្រើប្រាស់កម្លាំង ឬរំលោភបំពានលើអធិបតេយ្យ និងបូរណភាពទឹកដីរបស់រដ្ឋមួយទៀតបានឡើយ។ កិច្ចសហប្រតិបត្តិការផ្នែកសន្តិសុខត្រូវគោរពច្បាប់អន្តរជាតិ និងមិនគួរនាំទៅរកការបង្កើតស្ថានភាពថ្មីនៅលើដីជាក់ស្តែងដើម្បីកាន់កាប់ទឹកដីរបស់ប្រទេសមួយទៀតឡើយ៕