ការជៀសវាងហានិភ័យ vs ការកាត់បន្ថយហានិភ័យ vs ការផ្ទេរហានិភ័យ vs ការទទួលយកហានិភ័យ – ការឆ្លើយតបទាំង ៤ ចំពោះហានិភ័យ
ការជៀសវាងហានិភ័យ vs ការកាត់បន្ថយហានិភ័យ vs ការផ្ទេរហានិភ័យ vs ការទទួលយកហានិភ័យ – ការឆ្លើយតបទាំង ៤ ចំពោះហានិភ័យ
រាល់ហានិភ័យដែលត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណ ទាមទារឱ្យមានការសម្រេចចិត្ត។ មិនមែនរាល់ហានិភ័យទាំងអស់ត្រូវបានដោះស្រាយតាមរបៀបដូចគ្នានោះទេ។
១. ការជៀសវាងហានិភ័យ (Risk Avoidance)
លុបបំបាត់សកម្មភាពដែលបង្កើតហានិភ័យនោះ។
* ឧទាហរណ៍៖ ការជ្រើសរើសមិនរក្សាទុកទិន្នន័យរសើបរបស់អតិថិជន ដើម្បីជៀសវាងការប៉ះពាល់ដល់ការលេចធ្លាយទិន្នន័យ។
* សេណារីយ៉ូ៖ អ្នកសម្រេចចិត្តមិនចូលរួមក្នុងសកម្មភាពនោះទាល់តែសោះ។
២. ការកាត់បន្ថយហានិភ័យ (Risk Mitigation)
កាត់បន្ថយលទ្ធភាពកើតឡើង ឬផលប៉ះពាល់នៃហានិភ័យ។
* ឧទាហរណ៍៖ ការដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ការផ្ទៀងផ្ទាត់ពហុកត្តា (MFA) និងការបំប្លែងទិន្នន័យជាកូដ (Encryption) ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការចូលប្រើដោយគ្មានការអនុញ្ញាត។
* សេណារីយ៉ូ៖ អ្នកបន្តសកម្មភាពដដែល ប៉ុន្តែដាក់ចេញនូវវិធានការត្រួតពិនិត្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយគ្រោះថ្នាក់។
៤. ការផ្ទេរហានិភ័យ (Risk Transfer)
ផ្លាស់ប្តូរផលប៉ះពាល់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ ឬប្រតិបត្តិការទៅឱ្យភាគីផ្សេងទៀត។
* ឧទាហរណ៍៖ ការទិញធានារ៉ាប់រងតាមអ៊ីនធឺណិត (Cyber insurance) ឬការជួលសេវាកម្មខាងក្រៅ (Outsourcing) ឱ្យក្រុមហ៊ុនផ្តល់សេវា Cloud រៀបចំទុកដាក់ទិន្នន័យក្រោមកិច្ចសន្យា។
* សេណារីយ៉ូ៖ អ្នករក្សាសកម្មភាពដដែល ប៉ុន្តែផលប៉ះពាល់ត្រូវបានចែករំលែក ឬផ្ទេរទៅឱ្យអ្នកផ្សេងតាមកិច្ចសន្យា។
៤. ការទទួលយកហានិភ័យ (Risk Acceptance)
ទទួលស្គាល់ហានិភ័យជាផ្លូវការ ហើយសម្រេចចិត្តមិនចាត់វិធានការបន្ថែម។
* ឧទាហរណ៍៖ ការទទួលយកចំណុចខ្សោយតូចតាចដែលមានផលប៉ះពាល់កម្រិតទាប ដោយសារតែបញ្ហាកំណត់នៃថវិកា។
* សេណារីយ៉ូ៖ អ្នកសម្រេចចិត្តដោយដឹងខ្លួនថា ការប៉ះពាល់នេះស្ថិតនៅក្នុងកម្រិតដែលអាចទទួលយកបាន។
—
* ការជៀសវាង (Avoidance) គឺលុបបំបាត់ហានិភ័យ។
* ការកាត់បន្ថយ (Mitigation) គឺធ្វើឱ្យហានិភ័យថយចុះ។
* ការផ្ទេរ (Transfer) គឺបែងចែកហានិភ័យទៅកន្លែងផ្សេង។
* ការទទួលយក (Acceptance) គឺអត់ធ្មត់នឹងហានិភ័យនោះ។
@OUPNarith
