អត្ថបទី៥ — ឧបករណ៍ចាស់ គ្រោះថ្នាក់ថ្មី៖ បញ្ហាឧបករណ៍ដែលគេបំភ្លេចចោល (Ghost Device) – “ឧបករណ៍ដែលគ្រោះថ្នាក់បំផុតនៅក្នុងស្ថាប័នរបស់អ្នក គឺជាឧបករណ៍ដែលគ្មានអ្នកណាម្នាក់ កំពុងនឹកគិតដល់។”
អត្ថបទី៥ — ឧបករណ៍ចាស់ គ្រោះថ្នាក់ថ្មី៖ បញ្ហាឧបករណ៍ដែលគេបំភ្លេចចោល (Ghost Device) – “ឧបករណ៍ដែលគ្រោះថ្នាក់បំផុតនៅក្នុងស្ថាប័នរបស់អ្នក គឺជាឧបករណ៍ដែលគ្មានអ្នកណាម្នាក់ កំពុងនឹកគិតដល់។”
១. បរិបទទូទៅ
នៅពេលដែលក្រុមហ៊ុនបណ្តាញហាងលក់រាយដ៏ធំមួយបានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព (upgrade) ទៅលើម៉ាស៊ីនគិតប្រាក់ (POS) ទាំងអស់របស់ពួកគេកាលពី ៣ឆ្នាំមុន ម៉ាស៊ីនចាស់ៗត្រូវបានគេយកទៅទុកក្នុងបន្ទប់ផ្ទុកឥវ៉ាន់ — ដោយនៅតែភ្ជាប់ទៅនឹងបណ្តាញ (network) ដដែល — ដើម្បីរង់ចាំការណែនាំពីការបោះចោល ដែលមិនត្រូវបានគេប្រាប់សោះ។ ការវាយតម្លៃសុវត្ថិភាពជាប្រចាំមួយបានបង្ហាញថា ម៉ាស៊ីនដែលគេបំភ្លេចចោលទាំងនោះនៅតែមានសកម្មភាពនៅលើបណ្តាញ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីហួសសម័យដែលមានចំណុចខ្សោយ ហើយតាមការពិតវាត្រូវបានភាគីខាងក្រៅ ឬចោរព័ត៌មានវិទ្យាចូលប្រើប្រាស់រួចទៅហើយតាំងពីប៉ុន្មានខែមុនមកម៉្លេះ។
គ្មាននរណាម្នាក់គិតដល់ឧបករណ៍ចាស់ៗទាំងនោះទេ ព្រោះកាលណាបាត់ពីភ្នែក គឺពិតជាបាត់ពីការចងចាំមែន។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងពិភពឌីជីថល “បាត់ពីការចងចាំ” មិនមែនមានន័យថា “បាត់ពីបណ្តាញតភ្ជាប់” នោះទេ។ ឧបករណ៍ខ្មោច (Ghost devices) មាននៅគ្រប់ទីកន្លែង។ អតីតបុគ្គលិកដែលធ្វើការពីផ្ទះនៅតែមានកុំព្យូទ័រយួរដៃរបស់ក្រុមហ៊ុន។ ដុំរ៉ោតទ័រ (routers) ចាស់ៗត្រូវបានជំនួសថ្មី ប៉ុន្តែមិនដែលត្រូវបានផ្តាច់ចេញពីបណ្តាញឡើយ។ ម៉ាស៊ីនមេដែលបានរៀបចំសម្រាប់គម្រោងមួយកាលពី ៥ឆ្នាំមុន នៅតែដំណើរការនៅជ្រុងមួយនៃបន្ទប់ដាក់ម៉ាស៊ីនមេ។ ថេប្លេតដែលធ្លាប់ប្រើជាប្រព័ន្ធចុះឈ្មោះភ្ញៀវត្រូវបានជំនួសថ្មី ប៉ុន្តែរបស់ចាស់ត្រូវបានគេឱ្យទៅកូនរបស់បុគ្គលិកម្នាក់បាត់ទៅហើយ។ ឧបករណ៍នីមួយៗទាំងនេះ ប្រសិនបើនៅតែតភ្ជាប់ទៅបណ្តាញរបស់អ្នក ឬនៅតែផ្ទុកទិន្នន័យក្រុមហ៊ុន គឺជាហានិភ័យសុវត្ថិភាពដ៏នៅរស់រវើក។
២. ហេតុអ្វីបានជារឿងនេះមានសារៈសំខាន់ចំពោះស្ថាប័នរបស់អ្នក
ក្រុមអ្នកវាយប្រហារតែងតែស្កេនអុីនធឺណិតយ៉ាងសកម្ម ដើម្បីស្វែងរកឧបករណ៍ដែលមិនបានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពសុវត្ថិភាព និងត្រូវបានគេបំភ្លេចចោល។ ឧបករណ៍ស្វ័យប្រវត្តិដែលប្រើប្រាស់ដោយឧក្រិដ្ឋជនសាយប័រ អាចកំណត់អត្តសញ្ញាណឧបករណ៍ដែលងាយរងគ្រោះ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មាននាទីប៉ុណ្ណោះ បន្ទាប់ពីពួកវាត្រូវបានភ្ជាប់ទៅអុីនធឺណិត។ ឧបករណ៍កាន់តែចាស់ និងកាន់តែត្រូវបានគេបំភ្លេចចោល វាកាន់តែមិនសូវទទួលបានការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពសុវត្ថិភាព — ដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាគោលដៅដ៏ងាយស្រួលបំផុត។
៣. ការណែនាំ និងជំហានសម្រាប់ការអនុវត្ត
ជំហានទី 1 — ធ្វើការប្រកាសប្រមូលឧបករណ៍ (Device Amnesty)
ប្រកាសពីកម្មវិធី “ការប្រគល់ និងចុះបញ្ជីឧបករណ៍” នៅទូទាំងក្រុមហ៊ុន។ ស្នើឱ្យបុគ្គលិកទាំងអស់រាយការណ៍ពីឧបករណ៍របស់ក្រុមហ៊ុនដែលពួកគេកំពុងមាន — ទោះបីជានៅក្នុងការិយាល័យ នៅផ្ទះ ឬទុកនៅកន្លែងណាមួយក៏ដោយ។ កុំធ្វើការបន្ទោស គឺគ្រាន់តែទាមទារការទទួលខុសត្រូវប៉ុណ្ណោះ។ គោលដៅគឺដើម្បីឱ្យយើងមើលឃើញពីអ្វីដែលយើងមាន (visibility)។
ជំហានទី 2 — សវនកម្មលើការតភ្ជាប់បណ្តាញរបស់អ្នក
ស្នើឱ្យក្រុមព័ត៌មានវិទ្យារបស់អ្នកដំណើរការការស្កេនលើគ្រប់ឧបករណ៍ ដែលកំពុងតភ្ជាប់ទៅបណ្តាញក្រុមហ៊ុនរបស់អ្នកនាពេលបច្ចុប្បន្ន។ ប្រៀបធៀបបញ្ជីនោះទៅនឹងបញ្ជីឈ្មោះទ្រព្យសកម្មដែលអ្នកបានស្គាល់។ អ្វីក៏ដោយនៅលើបណ្តាញ ដែលមិនមាននៅក្នុងបញ្ជីឈ្មោះ គឺជាឧបករណ៍ខ្មោច ហើយត្រូវតែធ្វើការស៊ើបអង្កេតជាបន្ទាន់។
ជំហានទី 3 — បង្កើតដំណើរការបោះបង់ឧបករណ៍ចាស់ៗ
បង្កើតនីតិវិធីច្បាស់លាស់មួយសម្រាប់ការបោះបង់ឧបករណ៍ចាស់ៗ៖ ទិន្នន័យត្រូវតែត្រូវបានលុបចោលទាំងស្រុង (wiped) ឧបករណ៍ត្រូវតែផ្តាច់ចេញពីបណ្តាញ លុបចេញពីបញ្ជីទ្រព្យសកម្ម និងយកទៅកម្ទេចចោលផ្ទាល់តាមរយៈដំណើរការដែលមានការទទួលស្គាល់ត្រឹមត្រូវ។ មិនត្រូវមានឧបករណ៍ណាមួយត្រូវបានគេបោះបង់ចោលក្រៅផ្លូវការឡើយ។
ជំហានទី 4 — តាមដានឧបករណ៍ដែលបានប្រគល់ជូនបុគ្គលិកធ្វើការពីចម្ងាយ (Remote ឬ Hybrid)
រក្សាកំណត់ត្រានៃគ្រប់ឧបករណ៍ដែលបានចេញឱ្យបុគ្គលិកដែលធ្វើការក្រៅការិយាល័យ។ បញ្ចូលប្រភេទឧបករណ៍ លេខស៊េរី (serial number) ឈ្មោះបុគ្គលិកដែលទទួល និងកាលបរិច្ឆេទត្រួតពិនិត្យចុងក្រោយ ហើយត្រួតពិនិត្យកំណត់ត្រានេះជារៀងរាល់ត្រីមាស។
៤. អនុសាសន៍សំខាន់សម្រាប់ថ្នាក់ដឹកនាំ
តម្រូវឱ្យក្រុមព័ត៌មានវិទ្យារបស់អ្នកផ្តល់ “របាយការណ៍ឧបករណ៍ខ្មោច (Ghost Device Report)” ជារៀងរាល់ត្រីមាស — ដែលជាសេចក្តីសង្ខេបនៃឧបករណ៍ណាមួយដែលបានរកឃើញនៅលើបណ្តាញ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានចុះបញ្ជីផ្លូវការ ក៏ដូចជាឧបករណ៍ដែលបានចុះបញ្ជីរួច ប៉ុន្តែមិនឃើញមានវត្តមាននៅលើបណ្តាញរយៈពេលជាង 90 ថ្ងៃមកហើយ។ បញ្ជីទាំងពីរនេះបញ្ចូលគ្នា នឹងបង្ហាញពីទំហំនៃបញ្ហាឧបករណ៍ខ្មោចរបស់អ្នក។
សំណួរសម្រាប់ពិភាក្សា៖ តើអ្នកដឹងទេថា រាល់ឧបករណ៍របស់ក្រុមហ៊ុនបច្ចុប្បន្នកំពុងនៅឯណាខ្លះ — រាប់បញ្ចូលទាំងឧបករណ៍ដែលត្រូវបានយកទៅផ្ទះ ដោយបុគ្គលិកធ្វើការពីចម្ងាយ ឬអតីតបុគ្គលិក? តើដំណើរការតាមដានរបស់អ្នកមានលក្ខណៈដូចម្តេចដែរ?
@OUPNarith
