ជម្លោះព្រំដែនថៃ-កម្ពុជា៖ ការពិត និងការប្រឌិតនៅអង្គការសហប្រជាជាតិ

Cherdchai Chaivaivid (left), Thai ambassador to the UN in New York, Youk Chhang, DC-Cam director. Supplied

#ទស្សនៈ

គួរឱ្យឆ្ងល់ណាស់ដែលរដ្ឋាភិបាលថៃហាក់ដូចជាមានភាពជឿជាក់យ៉ាងខ្លាំង ក្នុងការលើកឡើងនូវព័ត៌មានមិនពិត និងព័ត៌មានបំភាន់យ៉ាងខ្លាំង អំពីជម្លោះព្រំដែនរបស់ខ្លួនជាមួយកម្ពុជា នៅក្នុងវេទិកាសាធារណៈរបស់មហាសន្និបាតអង្គការសហប្រជាជាតិ។

ជាសំណាងល្អ សហគមន៍អន្តរជាតិគ្រាន់តែពិនិត្យមើលការពិតនៅលើដី និងកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រ ក៏អាចឈានដល់ការសន្និដ្ឋានដោយសមហេតុផលបានថា តើត្រូវធ្វើអ្វីខ្លះ ដើម្បីដោះស្រាយជម្លោះព្រំដែនរវាងថៃ និងកម្ពុជាដោយសន្តិវិធី។

អ្វីដែលថៃបានលើកឡើងនៅមហាសន្និបាតអង្គការសហប្រជាជាតិ ក៏មានផ្នែកខ្លះជាការពិត ហើយយើងអាចចាប់ផ្តើមពិនិត្យពីចំណុចទាំងនេះ។ ទីមួយ គ្មានការសង្ស័យទេថា អ្នកនយោបាយថៃមានការមិនពេញចិត្តចំពោះការដែលកម្ពុជាបានផ្សព្វផ្សាយការថតសំឡេងនៃកិច្ចសន្ទនាឯកជនរវាងមេដឹកនាំថៃ និងកម្ពុជា។ ទីពីរ តាមសេចក្តីរាយការណ៍ ទាហានថៃមួយចំនួនបានរងរបួសដោយសារគ្រាប់មិនទាន់ផ្ទុះនៅតាមព្រំដែន។ ទីបី គ្មានការសង្ស័យទេថា ជនស៊ីវិលថៃ និងកម្ពុជារាប់សែននាក់បានរងផលប៉ះពាល់ និងកំពុងរងផលប៉ះពាល់ពីជម្លោះដ៏សោកនាដកម្មនេះ។

ជាអកុសល ព័ត៌មានដែលមានភាពពិតប្រាកដដែលរដ្ឋាភិបាលថៃបានផ្តល់ គឺមានត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ហើយគ្មានចំណុចណាមួយក្នុងចំណោមការពិតទាំងនេះ អាចយកមកធ្វើជាហេតុផលសមហេតុផលសម្រាប់សកម្មភាពយោធារបស់រដ្ឋាភិបាលថៃប្រឆាំងនឹងកម្ពុជាបានឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណា កង្វះការពិតមិនបានរារាំងរដ្ឋាភិបាលថៃពីការបង្កើតស្ថានការណ៍ដែលគ្មានមូលដ្ឋាន និងនិទានកថាមិនពិត ដើម្បីបង្ហាញថា ថៃគឺជាជនរងគ្រោះគ្មានកំហុស នៅក្រោមការដឹកនាំរបស់រដ្ឋាភិបាល និងប្រជាជនកម្ពុជាដែលខ្លួនចោទថា «បង្កហេតុ» នោះឡើយ។

រដ្ឋាភិបាលថៃបានអះអាង ដោយគ្មានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ថា គ្រាប់មិនទាន់ផ្ទុះដែលបណ្តាលឱ្យទាហានរបស់ខ្លួនរងរបួសនោះ ពិតជាគ្រាប់មីនដែលជនកម្ពុជាបានលួចលាក់ដាក់នៅលើទឹកដីថៃ។ ប៉ុន្តែថៃ​បានចៀសវាងមិននិយាយពីការពិតដ៏សំខាន់ថា តំបន់ទាំងនេះធ្លាប់ត្រូវបានដាក់មីនយ៉ាងច្រើន និងពោរពេញដោយគ្រាប់មិនទាន់ផ្ទុះ ដែលបន្សល់ទុកពីសង្គ្រាមអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍។

លើសពីនេះ ថៃបានពិពណ៌នាថា យោធាថៃមិនមែនជាភាគីដែលចាប់ផ្តើមការវាយប្រហារមុននៅក្នុងជម្លោះនេះទេ ហើយជនស៊ីវិលកម្ពុជាដែលត្រូវបានជម្លៀសចេញ តាមពិតបានកាន់កាប់ទឹកដីថៃតាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៨០ ដោយមិនអើពើនឹងការតវ៉ារបស់ថៃ។ គំនិតដែលត្រូវបានប្រឌិតឡើងទាំងនេះ សុទ្ធតែពឹងផ្អែកលើសហគមន៍អន្តរជាតិដែលមិនបានដឹងពីការពិតនៅលើដី និងមានឆន្ទៈទទួលយកការអះអាងរបស់ថៃ ដោយគ្រាន់តែសន្មត់ថា ថៃគ្មានមូលហេតុណាមួយដើម្បីបំភាន់ បំផ្លើស ឬនិយាយកុហកនោះឡើយ។ ជាថ្មីម្តងទៀត ថៃកំពុងប្រឈមនឹងបញ្ហាជាមួយកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រនៃសកម្មភាពរបស់ខ្លួនតាមបណ្តោយព្រំដែនជាមួយកម្ពុជា។

ជាបន្តបន្ទាប់ ថៃបានព្យាយាមដណ្តើមយក និងគ្រប់គ្រងផ្នែកដ៏ធំនៃទឹកដីកម្ពុជា។ នៅសតវត្សរ៍ទី១៩ ថៃបានកាន់កាប់ផ្នែកធំៗនៃទឹកដីកម្ពុជា រហូតដល់រដ្ឋាភិបាលបារាំង និងកម្ពុជាបានរុញច្រានថៃចេញពីតំបន់ទាំងនោះ។ នៅពេលសង្គ្រាមលោកលើកទី២ចាប់ផ្តើម ថៃបានដណ្តើមកាន់កាប់ទឹកដីទាំងនោះម្តងទៀត រហូតដល់ត្រូវបានអាមេរិករុញច្រានចេញ។

ជាចុងក្រោយ ក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍កន្លងមកនេះ ថៃបានធ្វើសកម្មភាពយោធាជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីរំខាន ឬបំភ័យកម្ពុជា ក្នុងការគ្រប់គ្រងទឹកដីរបស់ខ្លួនតាមបណ្តោយព្រំដែន។ លើសពីនេះ នៅពេលប្រឈមមុខនឹងសេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការអន្តរជាតិពាក់ព័ន្ធនឹងតំបន់ជាក់លាក់មួយចំនួននៅតាមព្រំដែន ដូចជា ប្រាសាទព្រះវិហារ ថៃក៏បានជ្រើសរើសមិនអើពើនឹងច្បាប់អន្តរជាតិផងដែរ។

ការប៉ុនប៉ងរបស់ថៃនាពេលថ្មីៗនេះ ដើម្បីដណ្តើមយកតំបន់ទាំងនេះ ដោយប្រើនិទានកថាមិនពិតថា តំបន់ទាំងនេះតែងតែជាផ្នែកមួយរបស់ថៃ គឺមិនមែនជាការអះអាងថ្មីឡើយ។ ការបង្កើតនិទានកថាមិនពិតក៏មិនមែនជាយុទ្ធសាស្ត្រថ្មីរបស់ថៃដែរ។

ការលើកឡើងរបស់ថៃនៅមហាសន្និបាតអង្គការសហប្រជាជាតិ គឺគ្រាន់តែជាការយកគំនិតចាស់ៗមកប្រើឡើងវិញ ដើម្បីបំពេញបំណងដែលមានជាយូរមកហើយ ក្នុងការគ្រប់គ្រងទឹកដីកម្ពុជា។ យើងអាចសង្ឃឹមបានត្រឹមថា សហគមន៍អន្តរជាតិនឹងចងចាំប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏យូរអង្វែងនេះ ហើយទទួលស្គាល់ថា ការវិវត្តនាពេលថ្មីៗនេះ គឺជាការធ្វើឡើងវិញនូវអ្វីដែលធ្លាប់កើតមានកន្លងមក៕

លោក ឆាំង យុ គឺជានាយកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា (DC-Cam)

-Post Khmer-

(ឆ្វេង) លោក Cherdchai Chaivaivid ឯកអគ្គរាជទូតថៃប្រចាំអង្គការសហប្រជាជាតិនៅទីក្រុងញូវយ៉ក, លោក ឆាំង យុ នាយកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា (DC-Cam)