เกี่ยวกับการใช้ระเบิดลูกปรายโดยฝ่ายไทย ซึ่งละเมิดบูรณภาพแห่งดินแดนของกัมพูชา วันที่ 29 กันยายน 2569
เกี่ยวกับการใช้ระเบิดลูกปรายโดยฝ่ายไทย ซึ่งละเมิดบูรณภาพแห่งดินแดนของกัมพูชา วันที่ 29 กันยายน 2569
คำชี้แจงของทีมประชาสัมพันธ์กัมพูชา (Cambodia PR Team)
เกี่ยวกับการใช้ระเบิดลูกปรายโดยฝ่ายไทย ซึ่งละเมิดบูรณภาพแห่งดินแดนของกัมพูชา
วันที่ 29 กันยายน 2569
Q1: การใช้ระเบิดลูกปรายของฝ่ายไทยในพื้นที่ชายแดนกัมพูชา อาจส่งผลกระทบต่อประชาชนและการดำรงชีวิตของประชาชนกัมพูชาอย่างไรบ้าง?
A: การใช้ระเบิดลูกปรายของฝ่ายไทยอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อประชาชนกัมพูชาทั้งในระหว่างการโจมตีและภายหลังการโจมตี โดยอาจทำให้มีผู้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บ และส่งผลกระทบต่อบ้านเรือน พื้นที่เพาะปลูก โรงเรียน โรงพยาบาล ศูนย์พยาบาล วัด และสิ่งปลูกสร้างพลเรือนอื่น ๆ
จากการสำรวจของ CMAC พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมีจำนวน 349 หมู่บ้าน โดย CMAC ได้สำรวจแล้ว 335 หมู่บ้าน มีพื้นที่ได้รับผลกระทบเกือบ 300,000 เฮกตาร์ (187,500 ไร่) และส่งผลกระทบต่อประชาชนกว่า 90,000 ครัวเรือน หรือมากกว่า 350,000 คน ผลกระทบดังกล่าวทำให้ประชาชนกัมพูชาประสบความยากลำบากในการดำรงชีวิต การใช้พื้นที่เพื่อทำการเกษตร และการหารายได้ในแต่ละวัน
Q2: เหตุใดการใช้ระเบิดลูกปรายของฝ่ายไทยจึงเป็นประเด็นที่ประชาคมระหว่างประเทศต้องให้ความสำคัญ?
A: ระเบิดลูกปรายสามารถก่อให้เกิดอันตรายต่อประชาชนไม่เพียงในขณะที่เกิดการโจมตีเท่านั้น แต่ยังสามารถก่ออันตรายต่อเนื่องในภายหลัง เนื่องจากลูกระเบิดที่ไม่ทำงานหรือยังไม่ระเบิดอาจตกค้างอยู่ในพื้นที่ ซึ่งอาจขัดขวางไม่ให้ประชาชนสามารถใช้พื้นที่เพื่ออยู่อาศัยและทำการเกษตรได้อย่างปลอดภัย ดังนั้น การใช้ระเบิดลูกปรายจึงเกี่ยวข้องโดยตรงกับการคุ้มครองพลเรือนและการเคารพกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ ซึ่งเป็นประเด็นที่ประชาคมระหว่างประเทศต้องให้ความสำคัญ
Q3: การประชุมนานาชาติที่กรุงเวียงจันทน์มีจุดยืนอย่างไรต่อการใช้ระเบิดลูกปรายของไทยต่อดินแดนกัมพูชา?
A: การประชุมทบทวนครั้งที่ 3 ว่าด้วยการดำเนินการตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการห้ามใช้ระเบิดลูกปราย ซึ่งจัดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ที่กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว ได้ออกแถลงการณ์ประณามการใช้ระเบิดลูกปราย ขณะที่กัมพูชาระบุว่า ไทยได้ใช้ระเบิดลูกปรายประมาณ 6–7 ล้านลูก ต่อดินแดนกัมพูชา การประชุมยังเรียกร้องให้ยุติการใช้ระเบิดลูกปราย และให้เคารพ กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ รวมถึงกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศด้วย
